W jakiej sytuacji warto przemyśleć kastrację u naszego pupila?
U utrzymywanych w domu kocurów sprawa jest dość prosta – koty po osiągnięciu dojrzałości płciowej chętnie znakują otoczenie, a zapach ich moczu jest wyjątkowo ostry
i nieprzyjemny. Nie kastrując naszego podopiecznego ryzykujemy wymianą obić kanap oraz mebli co kilka miesięcy, gdyż wyjątkowo ciężko jest pozbyć się woni kociego moczu. Poza tym niekastrowane kocury mają dużą tendencję do ucieczek, mogą próbować nawet forsować półprzymknięte okna (ryzyko zawiśnięcia w oknie uchylnym) lub przemykać między nogami gdy otwieramy drzwi wejściowe, ponieważ nawoływanie kotek w rui stanowi dla nich najintensywniejszy bodziec. Kocury wychodzące mają większą tendencję do bójek z innymi osobnikami własnego gatunku, więc często wracają podrapane i pogryzione, co może skutkować długotrwałym leczeniem zakażonych ran.
U psów wskazania do kastracji są nieco inne. Niekastrowane osobniki nie mają zwiększonej tendencji do znakowania w domu (tutaj kluczowe jest odpowiednie przyuczenie do załatwiania swoich potrzeb fizjologicznych na zewnątrz). Powinniśmy jednak zastanowić się nad zabiegiem, jeśli nasz pupil:
- ma tendencję do ucieczek, zwłaszcza, gdy poczuje suczkę w cieczce,
- ma problemy z prostatą – najskuteczniejszą metodą leczenia łagodnego przerostu prostaty, torbieli i nawracających zapaleń jest właśnie kastracja. Pamiętajmy, że wszystkie problemy z prostatą są bardzo bolesne dla psa, powodują duży dyskomfort podczas oddawania kału i moczu, a czasami nawet to uniemożliwiają,
- ma problemy z jądrami – powiększenie jąder, asymetria, bolesność są bezwzględnym wskazaniem do kastracji. Pamiętajmy, że nawet powoli rosnący nowotwór niezłośliwy może się w każdej chwili zezłośliwić, a wczesne usunięcie guza może zapobiec przerzutom do innych narządów,
- wykazuje tendencje do agresji, zwłaszcza w stosunku do innych osobników płci męskiej, a jako przyczynę tego zachowania określono podwyższony poziom testosteronu.
